Łysienie psychogenne

 

images

Łysienie plackowate (alopecia areata) jest to choroba o przewlekłym, często nawrotowym charakterze, cechująca się ogniskami wyłysienia w obrębie skóry głowy lub innych okolic ciała, bez cech zaniku, czasem z niewielkim stanem zapalnym. Nie wyjaśniono jednoznacznie jakie czynniki są odpowiedzialne za zapoczątkowanie tego procesu. Uważa się, że jest to choroba o wieloczynnikowej etiologii, do najbardziej popularnych hipotez etiopatologicznych należą : autoimmunologiczna, genetyczna, wirusowa, związana z zaburzeniami unerwienia i unaczynienia skóry. Najważniejsze znaczenie ma jednak proces autoimmunologiczny, który rozwija się u osób predysponowanych genetycznie. W ostatnich latach coraz większą uwagę zwraca się na psychosomatyczne uwarunkowania a.a.

lysienie-plackowate

Istnieją przypadki wystąpienia ognisk a.a. pod wpływem ostrego lub przewlekłego stresu, co skłania do poszukiwania mechanizmów patogenetycznych w sferze zaburzeń psychicznych i emocjonalnych. Wielokrotnie prowadzono badania oceniające zależność sytuacji stresowych poprzedzających pojawienie się ognisk a.a. oraz ocenę stanu psychicznego i funkcjonowania pacjentów z tą chorobą.

Według badań Broniarczyk-Dyła i wsp. u ponad 1/3 chorych z a.a. stwierdzono występowanie kilku objawów depresyjnych, rozpoznanie depresji wg. ICD10 można było postawić u 10% chorych. Chorzy ci wymagali leczenia farmakologicznego. U prawie połowy badanych stwierdzono zwiększony poziom lęku (występowały u nich ewidentne objawy lękowe i obniżenie nastroju). U ¾ chorych w ciągu ostatnich 12 miesięcy poprzedzających wystąpienie ognisk a.a. występowały dwie lub trzy poważne sytuacje stresowe. W badaniach Greenberga wsród 45 pacjentów z a.a. wykazano obecność zaburzeń neurotycznych u 72%, zaburzenia struktury osobowości u 9%, obecność schizofrenii u 9%. Nagły wzrost zachorowań na łysienie plackowate zaobserwował Masters w okresie poprzedzającym atak aliantów w 1944roku. Wg Colona u ¾ chorych z a.a. można postawić przynajmniej jedno rozpoznanie psychiatryczne.

Stąd wydaje się , że wspólna ocena stanu chorych przez dermatologów i psychiatrów, ewentualnie wiążąca się z włączeniem leczenia farmakologicznego oraz psychoterapii może wpływać korzystnie na wyniki leczenia łysienia plackowatego. Obiecującą metodą wydaje się być hipnoterapia. W wielu przypadkach także chorzy, którzy podają dużą liczbę i nasilenie sytuacji stresowych w okresie poprzedzającym powstanie ognisk a.a. mogą wymagać konsultacji psychiatrycznych w celu wykluczenia zaburzeń w sferze psychicznej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *